Styczniowy raport o inflacji w USA okazał się nieco lepszy od prognoz rynku: ceny konsumpcyjne wzrosły o 0,2% w ujęciu miesięcznym w porównaniu z prognozą na poziomie 0,3%, a roczna inflacja spadła z 2,7% do 2,4%, co stanowi najniższy wynik w porównaniu z wiosną ubiegłego roku. Inflacja bazowa spadła nieznacznie, z 2,6% do 2,5% w ujęciu rocznym, ale nadal jest to najniższy poziom od marca 2021 roku.
W związku ze spowolnieniem inflacji ceny rynkowe sugerują obecnie co najmniej dwie obniżki stóp procentowych przez Rezerwę Federalną w tym roku, w marcu i czerwcu. Rentowność obligacji skarbowych spadła do najniższych poziomów od roku.
Coraz wyraźniej widać, że początkowa optymistyczna reakcja rynku na styczniowy raport o zatrudnieniu była nieuzasadniona. Oczekiwany wzrost inflacji wynikający z nowych ceł nie nastąpił, więc rynek coraz bardziej wycenia trzecią obniżkę stóp procentowych przez Rezerwę Federalną w tym roku, co nasila presję na dolara.
Raport CFTC opublikowany w piątek pokazał, że trend wyprzedaży dolara nadal się utrzymuje. Łączna krótka pozycja na USD wobec głównych światowych walut wzrosła o 2,5 mld USD w ciągu tygodnia sprawozdawczego, osiągając poziom –19,9 mld USD, przy czym największy wzrost odnotowano ponownie w stosunku do euro, gdzie długa pozycja netto wzrosła do 26,8 mld USD.
W ciągu ostatniego roku indeks dolara stracił ponad 9%, co powoduje, że import jest droższy dla amerykańskich konsumentów, ale przynosi korzyści eksporterom, zwiększając ich konkurencyjność, co odpowiada polityce administracji Trumpa. W czwartym kwartale 2025 roku zyski spółek z indeksu S&P 500, których ponad 50% przychodów generowanych jest za granicą, wzrosły o 19%; średnio wszystkie spółki wchodzące w skład indeksu odnotowały wzrost zysków o około 18% i przychodów o prawie 12%. Innymi słowy, amerykańskie korporacje korzystają na osłabieniu dolara.
Jednocześnie słabnie zaufanie inwestorów do Stanów Zjednoczonych. Zarządzający funduszami ograniczają ekspozycję na amerykańskie obligacje, a niektórzy deklarują całkowitą sprzedaż obligacji skarbowych. Jeśli inwestorzy zagraniczni dążą do redukcji swoich amerykańskich aktywów, muszą je sprzedać, ale proces ten nie może przebiegać szybko, gdyż Stany Zjednoczone borykają się z rosnącym deficytem na rachunku bieżącym; sprzedaż aktywów amerykańskim nabywcom jest ograniczona przez ograniczoną płynność krajową.
Jedynym praktycznym mechanizmem rebalansowania portfela jest względna korekta wyceny aktywów amerykańskich, a mianowicie osłabienie dolara. Niższy kurs dolara ułatwia zatem zmianę w globalnej alokacji aktywów.
Komisja Kongresowego Biura Budżetowego (CBO) przewiduje, że deficyt budżetu federalnego w roku fiskalnym 2026 osiągnie 1,9 biliona dolarów, czyli 5,8% PKB, głównie z powodu rosnących kosztów odsetkowych netto.
Krótko mówiąc, słabszy dolar osłabia zaufanie do amerykańskich aktywów, jednocześnie zwiększając przychody przedsiębiorstw, a polityka celna jeszcze bardziej wzmacnia pozycję konkurencyjną firm. Te dwa procesy wzmacniają priorytety administracji.
Reasumując, chociaż deficyt na rachunku bieżącym USA nadal rośnie, dolar prawdopodobnie nie odzyska siły w najbliższym czasie.
Ryzyko zależy od wzajemnego oddziaływania dynamiki wzrostu gospodarczego w USA i zagregowanego popytu konsumpcyjnego. Do czasu piątkowej publikacji zrewidowanych danych o PKB za IV kwartał oraz wskaźnika cen konsumpcji osobistej (PCE) prognozy prawdopodobnie nie ulegną istotnej zmianie. Później perspektywy będą zależeć od napływających danych. Istnieje zbyt wiele sprzecznych wskaźników: niektóre wskazują na solidny wzrost, a inne — na ryzyko recesji. Niektóre wskazują na silny popyt konsumpcyjny, podczas gdy inne — na spowolnienie. Na razie najbardziej prawdopodobnym scenariuszem na nadchodzący tydzień jest dalsze osłabienie dolara.
