Dolar amerykański znacząco umocnił się w stosunku do szeregu aktywów ryzykownych po tym, jak większość przedstawicieli Rezerwy Federalnej na styczniowym posiedzeniu FOMC stwierdziła, że dalszy spadek inflacji zwiększa prawdopodobieństwo obniżek stóp. Nie był to jednak jednoznaczny sygnał dla rynków, że bank centralny jest gotowy do poluzowania polityki, gdy tylko zostaną osiągnięte określone progi makroekonomiczne.
Pomimo tej perspektywy wielu członków komitetu wyraziło również obawy dotyczące potencjalnej nierównomierności i wolniejszego, niż oczekiwano, tempa dezinflacji. "Uważam, że ryzyko utrzymania się inflacji powyżej naszego celu 2% jest znaczne, co oznacza, że musimy zachować czujność" – napisano w protokole.
Chociaż przedstawiciele Rezerwy Federalnej nadal spodziewają się, że inflacja osiągnie cel 2%, termin i tempo tego procesu pozostają niepewne. Ta niepewność jest jednym z głównych powodów, dla których Fed nie jest jeszcze gotowy do podjęcia zdecydowanych działań.
W związku z tym wielu członków komitetu poparło koncepcję dwustronnego sygnału stóp procentowych. Takie podejście oznacza gotowość nie tylko do obniżenia stóp procentowych w przypadku spadku inflacji, ale także do ich podniesienia, jeśli oczekiwania inflacyjne utrwalą się powyżej celu. Mechanizm ubezpieczeniowy ma na celu minimalizację ryzyka i zachowanie elastyczności w sterowaniu gospodarką.
W protokole z posiedzenia odnotowano również, że rynek pracy wykazuje wyraźne oznaki stabilizacji, co zmniejsza obawy o dalsze pogorszenie sytuacji. Przy odpowiednio wdrożonej i odpowiedniej polityce oczekuje się stabilizacji dynamiki zatrudnienia, a prawdopodobnie także jej poprawy w ciągu roku. Jest to czynnik pozytywny, sugerujący większą odporność gospodarki na wstrząsy zewnętrzne.
Ogólnie rzecz biorąc, ścieżka stóp procentowych będzie bezpośrednio zależeć od dynamiki inflacji. Chociaż luzowanie jest możliwe, Fed wykazuje wyraźną ostrożność, która odzwierciedla ryzyko wolniejszego, niż oczekiwano, postępu w kierunku długoterminowego celu inflacyjnego na poziomie 2%, co oznacza, że rynki powinny być przygotowane na stopniowe decyzje Fed w oparciu o ciągłą ocenę napływających danych ekonomicznych.
Jak wspomniano powyżej, dolar zareagował na to wszystko, umacniając się wobec szeregu aktywów ryzykownych.
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla EUR/USD, kupujący muszą skupić się na odzyskaniu kontroli nad poziomem 1,1800, którego przebicie umożliwiłoby test poziomu 1,1830 i utorowałoby drogę w kierunku 1,1860. Niemniej jednak realizacja tego scenariusza bez wsparcia dużych graczy będzie trudna. Najdalszym celem pozostaje maksimum na poziomie 1,1890. W przypadku spadku instrumentu handlowego w okolice 1,1770 spodziewam się aktywności ze strony kupujących. W przeciwnym razie warto poczekać na test minimum 1,1740 lub rozważyć otwarcie długich pozycji z poziomu 1,1710.
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla GBP/USD, kupujący funta muszą przełamać najbliższy opór na poziomie 1,3500, co otworzy drogę w stronę poziomu 1,3530, choć dalszy wzrost może okazać się trudny. Docelowym poziomem będzie strefa 1,3560. W przypadku spadku pary niedźwiedzie spróbują odzyskać kontrolę nad poziomem 1,3465. Udana próba może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć GBP/USD w kierunku minimum na poziomie 1,3430, a następnie do 1,3400.
