Gospodarka Wielkiej Brytanii niespodziewanie spowolniła w styczniu, PKB pozostał na niezmienionym poziomie, a produkcja przemysłowa okazała się niższa od oczekiwań. Dane te przeczą niedawno opublikowanym wskaźnikom aktywności gospodarczej, które w pierwszych miesiącach wskazywały na przyspieszenie.
Kolejne posiedzenie Banku Anglii zaplanowano na czwartek, a rynkowe oczekiwania wobec wyników tego posiedzenia diametralnie różnią się od prognoz sprzed kryzysu w Zatoce Perskiej. Wcześniej rynek oczekiwał, że Bank Anglii obniży stopy procentowe dwukrotnie w tym roku, zakładając, że inflacja w końcu przekroczy ubiegłoroczny poziom bazowy i zacznie systematycznie spadać. Wojna radykalnie zmieniła sytuację, a rynki skłaniają się obecnie ku kolejnej podwyżce stóp procentowych zamiast ich obniżeniu.
Taka zmiana nastrojów inwestorów mogłaby wesprzeć funta, ale sytuację komplikuje gwałtowny wzrost cen energii, który może dodatkowo osłabić popyt konsumpcyjny, a w konsekwencji wzrost PKB. Do niedawna zakładano, że wzrost gospodarczy w lutym wyniesie około 0,3%, co wystarczyłoby, by Bank Anglii mógł utrzymać stopy bez zmian, czekając na wyraźną zmianę dynamiki inflacji. Jeśli jednak lutowy PKB również okaże się niższy od prognoz, będzie to oznaczać nie tylko stagnację, ale także gwałtowny wzrost ryzyka recesji.
Raport z rynku pracy zostanie opublikowany w czwartek przed posiedzeniem, ale jest mało prawdopodobne, aby wpłynął on na pozycję Banku Anglii.
Pozycja krótka netto na funcie wzrosła o 1 mld GBP w ciągu tygodnia sprawozdawczego, do -7,1 mld GBP, co wskazuje na znaczącą tendencję spadkową. Wzrost ten nastąpił pomimo rosnących oczekiwań na zaostrzenie polityki Banku Anglii. Jednocześnie szacowana cena próbuje odbić w górę, głównie ze względu na szybki wzrost rentowności, ponownie napędzany oczekiwaniami dotyczącymi polityki Banku Anglii.
Zgodnie z oczekiwaniami sprzed tygodnia funt odnotował ostatnie minimum na poziomie 1,3252, ale nie zbliżył się jeszcze do szerszego obszaru wsparcia 1,3000–1,3050. Może to częściowo wynikać z odnowionych oczekiwań, że Stany Zjednoczone mogłyby zapewnić transport surowców energetycznych przez Cieśninę Ormuz poprzez utworzenie międzynarodowej koalicji. Jednak przeszkody organizacyjne czynią ten scenariusz mało prawdopodobnym, więc funt może ponownie spaść do 1,3000–1,3050. Oczekiwania dotyczące polityki pieniężnej Banku Anglii prawdopodobnie nie zrównoważą dwóch negatywnych trendów: przedłużającego się konfliktu zbrojnego i, co ważniejsze, ogólnego spowolnienia brytyjskiej gospodarki.
