Ceny ropy naftowej odbiły po największym jednodniowym spadku od kwietnia 2020 roku. Cieśnina Ormuz pozostaje w dużej mierze zablokowana, a izraelskie ataki na Liban grożą zerwaniem kruchego zawieszenia broni na Bliskim Wschodzie.
Dziś cena ropy Brent zbliżyła się do 97 dolarów za baryłkę po środowym spadku o 13%. Ceny ropy West Texas Intermediate (WTI) również oscylują wokół 97 dolarów. Wczoraj irańska półoficjalna agencja informacyjna Fars poinformowała, że przepływ tankowców przez cieśninę został zawieszony po izraelskich atakach, choć wiceprezydent USA, J.D. Vance, zdementował te doniesienia, stwierdzając: "Widzimy oznaki, że cieśniny zaczynają się otwierać".
Widać wyraźnie, że w centrum geopolitycznych bitew rozgrywa się nowy dramat, w którym każda baryłka ropy staje się kartą przetargową w grze między światowymi mocarstwami. Wiele firm naftowych, których wpływy wykraczają daleko poza biura korporacyjne, ostro skrytykowało ambitny plan Iranu dotyczący Cieśniny Ormuz. Zaproponowana przez Iran inicjatywa wprowadzenia opłaty za przepływ przez ten kluczowy szlak wodny wywołała oburzenie wśród magnatów naftowych, grożąc przekształceniem sytuacji na globalnych rynkach energii.
Zastrzeżenia firm naftowych można sprowadzić do kilku kluczowych punktów, z których każdy niesie ze sobą potencjalnie destrukcyjne konsekwencje. Pierwszym z nich jest wpływ ekonomiczny. Szacunki wskazują, że dodatkowe koszty transportu każdego tankowca mogą sięgnąć zawrotnej kwoty 2,5 miliona dolarów. Ta szokująca kwota wyraźnie ilustruje, jak taka polityka może doprowadzić do gwałtownego wzrostu cen paliw dla konsumentów na całym świecie. Dla krajów, których gospodarki są bezpośrednio uzależnione od produkcji i eksportu ropy naftowej, może to skutkować znacznymi stratami finansowymi.
Po drugie, istnieje paląca kwestia przestrzegania systemu sankcji. Nałożenie opłaty za przepływ, jeśli dotyczy Iranu, mogłoby naruszyć istniejące sankcje. To z kolei pociąga za sobą poważne reperkusje prawne i polityczne zarówno dla firm, jak i państw zaangażowanych w ten proces. Istnieje ryzyko załamania się skomplikowanych porozumień międzynarodowych, co prawdopodobnie spowoduje wzrost napięć.
Wreszcie, nie można ignorować czynnika niebezpiecznego precedensu. Wprowadzenie opłaty za przepływ przez Cieśninę Ormuz może otworzyć puszkę Pandory. Inne kluczowe szlaki morskie, takie jak Cieśnina Malakka czy Kanał Sueski, mogą pójść w ich ślady, wywołując lawinę podobnych opłat i komplikując globalny handel i logistykę. Firmy naftowe obawiają się, że taka praktyka może się utrwalić, stając się nową normą, która sprawi, że szlaki dostaw będą jeszcze bardziej kosztowne i podatne na ataki.
Jeśli chodzi o obecny obraz techniczny ropy naftowej, kupujący muszą odzyskać najbliższy opór na poziomie 100,40 USD. Pozwoliłoby to na potencjalny ruch w kierunku 106,83 USD, którego przebicie będzie dość trudne. Ostatecznym celem byłby obszar 113,36 USD. W przypadku spadku niedźwiedzie będą dążyć do przejęcia kontroli nad poziomem 92,54 USD. Jeśli im się to uda, spadek poniżej tego zakresu może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć cenę ropy w okolice minimum 86,67 USD z potencjalnym spadkiem w stronę 81,38 USD.
