Cena złota spadła poniżej poziomu 4050 USD za uncję, osiągając najniższy poziom od dwóch tygodni. Dzisiaj kruszec ten stracił na wartości 0,6% po wczorajszym spadku o 1,7%, jednak od tego czasu częściowo odrobił te straty.
Presja na cenę wynika z dwóch czynników. Od początku tygodnia dolar umocnił się o 0,6%, co automatycznie czyni złoto (wyceniane w tej walucie) droższym dla nabywców zagranicznych. Ponadto wyprzedaż akcji spółek technologicznych zmusza inwestorów do redukcji pozycji w złocie, aby pokryć straty poniesione w innych sektorach.
Ujawnia się tu paradoks typowy dla okresów napięcia na rynkach. Złoto uchodzi za bezpieczną przystań, jednak podczas szerokiej wyprzedaży na różnych rynkach często traci na wartości, służąc jako źródło płynności. Gdy inwestorzy potrzebują gotówki na pokrycie wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego w związku ze spadkami cen akcji technologicznych, sprzedają aktywa, które zyskały na wartości i są łatwo zbywalne, a złoto pełni rolę naturalnego zasobu płynności. Dlatego też wczorajsze spadki na Wall Street, napędzane obawami o przewartościowanie akcji AI, uderzyły też w złoto. Poza koniecznością zapewnienia płynności, złoto znajduje się pod presją inflacji i oczekiwań na dalsze zacieśnianie polityki pieniężnej. Stanowcza retoryka nowego prezesa Rezerwy Federalnej, Kevina Warsha, zaniepokoiła w zeszłym tygodniu inwestorów i zniwelowała pozytywny wpływ porozumienia pokojowego z Iranem. Warto odnotować, że prezes Fed w Chicago, Austan Goolsbee, otwarcie stwierdził, iż inflacja zmierza w niewłaściwym kierunku, a Deutsche Bank i Goldman Sachs obniżyły swoje prognozy dla złota, nie uwzględniając już w nich obniżki stóp procentowych przez Fed w bieżącym roku.
W obliczu łagodzenia napięć na Bliskim Wschodzie rynek prawdopodobnie zbliża się do punktu zwrotnego w kontekście oceny restrykcyjnej polityki pieniężnej, co jednak nie oznacza szybkiego wyjścia z obecnego przedziału wahań. Aby utrzymał się trend sprzyjający jastrzębiej polityce, napływające z USA dane muszą nadal zaskakiwać w sposób przemawiający za podwyżkami stóp procentowych. Oznaczałoby to utrzymanie presji na cenę złota, gdyż o losach tego kruszcu decydują obecnie niemal wyłącznie oczekiwania dotyczące stóp procentowych, a nie czynniki geopolityczne.
Dlatego też uwaga rynku skupia się na czwartkowej publikacji danych o wskaźniku PCE. Jest to preferowana przez Fed miara inflacji, a prognozy zakładają jej wzrost. Jeśli odczyt przewyższy oczekiwania, potwierdzi to zasadność jastrzębiego nastawienia — dolar będzie dalej się umacniał, a złoto może kontynuować spadki w kierunku psychologicznego poziomu 4 000 USD. Jeśli jednak dane PCE okażą się niższe od prognoz, presja sprzedaży może się osłabić, dając złotu przestrzeń do odbicia.
Jeśli chodzi o obecny obraz techniczny złota, kupujący muszą odzyskać najbliższy opór na poziomie 4124 USD. Pozwoliłoby to na potencjalny ruch w kierunku 4186 USD, którego przebicie będzie dość trudne. Ostatecznym celem byłby obszar 4249 USD. W przypadku spadku niedźwiedzie będą dążyć do przejęcia kontroli nad poziomem 4062 USD. Jeśli im się to uda, spadek poniżej tego zakresu może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć złoto w okolice minimum 4008 USD z potencjalnym spadkiem w stronę 3954 USD.
