Najnowszy raport CFTC pokazuje pierwsze oznaki punktu zwrotnego w pozycjonowaniu dolara. Tydzień wcześniej zagregowana długa pozycja na USD na kontraktach IMM osiągnęła najwyższy poziom od 2015 r.; w ciągu ostatniego tygodnia spadła o 1,3 mld. To pierwszy spadek od dwóch miesięcy, jednak pozycjonowanie na dolara pozostaje zdecydowanie bycze.
Rynek futures na CME praktycznie wykluczył podwyżkę stóp we wrześniowym posiedzeniu FOMC w dniach 28–29 lipca. Prawdopodobieństwo utrzymania stopy funduszy na poziomie 3,5–3,75% wynosi 85,6%, podczas gdy szansa na podwyżkę o 25 punktów bazowych to zaledwie 14,4%. Tydzień temu prawdopodobieństwo wzrostu we wrześniu wynosiło 45%.
Jednak perspektywa na wrzesień wygląda zdecydowanie inaczej. Rynki wyceniają prawdopodobieństwo utrzymania polityki bez zmian we wrześniu na 39,7%, podwyżki o 25 pb na 52,6%, a ruchu o 50 pb na 7,7%. Według CME traderzy widzą mniej więcej równe szanse na podwyżkę we wrześniu i ponad 70% prawdopodobieństwo przynajmniej jednej podwyżki do grudnia.
Szef Fed w Nowym Jorku, Kevin Warsh, utrzymuje jastrzębią retorykę, nalegając na niską tolerancję dla podwyższonej inflacji, jednocześnie nie podając precyzyjnego terminu zacieśniania polityki. Jego agresywny ton kontrastuje ze spowolnieniem inflacji w czerwcu. Rentowności dwuletnich obligacji USA już osiągnęły najwyższy poziom od 15 miesięcy, odzwierciedlając zaufanie rynku do przeszacowania polityki i zwiększając atrakcyjność amerykańskiego długu, co z kolei wspiera napływy kapitału.
Raport Uniwersytetu Michigan pokazał, że roczne oczekiwania inflacyjne w lipcu spadły do 4,2% z 4,6% w czerwcu, podczas gdy oczekiwania na 5–10 lat utrzymały się na poziomie 3,3%. To sugeruje, że rynki wciąż wyceniają utrzymujące się presje inflacyjne w średnim terminie.
W tym tygodniu głównym czynnikiem napędzającym dolara jest sytuacja na Bliskim Wschodzie. W weekend Stany Zjednoczone przeprowadziły dziewiątą z rzędu serię uderzeń w irańskie cele, obejmujących punkty dowodzenia, systemy obrony powietrznej, wyrzutnie rakiet oraz środki morskie. Teheran odparł uderzenia wymierzone w amerykańskie bazy w krajach sąsiednich.
Prezydent Trump ogłosił wznowienie morskiej blokady Iranu i zadeklarował, że USA przejmą kontrolę nad Cieśniną Ormuz. Waszyngton zamierza występować jako "strażnik Cieśniny Ormuz" i nałożyć opłatę w wysokości 20% kosztu każdego tranzytu ładunku na pokrycie wydatków związanych z bezpieczeństwem.
Cele USA wykraczają poza obawy dotyczące programu nuklearnego Iranu. Chodzi o fundamentalne geopolityczne przejęcie kontroli nad Cieśniną Ormuz — kluczową trasą dla światowych dostaw ropy. Kontrola tej arterii dałaby USA dźwignię nad globalnymi przepływami energii i bezpośredni wpływ na światowe ceny ropy. Siły irańskie z kolei ostrzegały, że cieśnina będzie niebezpieczna dla jakiegokolwiek przewozu ropy lub gazu, dopóki działania USA w regionie będą trwały.
Rynki zareagowały zgodnie z oczekiwaniami: rano 20 lipca cena ropy Brent na giełdzie ICE przekroczyła 90 USD za baryłkę po raz pierwszy od ponad miesiąca, osiągając na krótko 91,22 USD. Rosnące ceny ropy wywierają podwójny wpływ na dolara – podsycają oczekiwania inflacyjne i zwiększają prawdopodobieństwo zacieśnienia polityki pieniężnej przez Fed, a jednocześnie zwiększają popyt na bezpieczne aktywa.
Nadchodzące dni zadecydują, czy nastąpi eskalacja czy deeskalacja na Bliskim Wschodzie. W miarę nasilania się konfliktu dolar prawdopodobnie będzie nadal wspierany przez napływy do aktywów bezpiecznej przystani oraz impuls inflacyjny z wyższych cen ropy. Nie widać jeszcze sygnałów trwałego odwrócenia, lecz ekstremalne pozycjonowanie i opór techniczny skłaniają do ostrożności.
