Nowy tydzień będzie obfitował w dane, a co za tym idzie - zmienny. Ta zmienność będzie wynikać nie tylko z napiętego kalendarza ekonomicznego, ale także z szerokiego oddźwięku przemówienia Kevina Warsha w Jackson Hole. Jego retorykę można w zasadzie interpretować na różne sposoby: z jednej strony prezes Rezerwy Federalnej jasno dał do zrozumienia, że walka z inflacją jeszcze się nie skończyła, z drugiej strony w praktyce pozostawił możliwość podejmowania decyzji, które byłyby zgodne z napływającymi danymi ekonomicznymi.
Należy zauważyć, że większość uczestników rynku odebrała przemówienie Warsha jako jastrzębie (sądząc po dynamice dolara w piątek). Prezes Rezerwy Federalnej stwierdził, że obecna inflacja w USA nadal jest zbyt wysoka, co oznacza, że kwestia dalszego zacieśniania polityki pieniężnej pozostaje w centrum uwagi. Biorąc pod uwagę utrzymującą się wysoką presję inflacyjną, sygnał ten wydawał się całkiem logiczny: bazowy indeks PCE w lipcu utrzymał się na poziomie z czerwca, 3,3% rok do roku, znacznie powyżej celu Fed.
Moim zdaniem, w cieniu tego oświadczenia znalazło się jednak kluczowe przesłanie Warsha, że dalsze decyzje amerykańskiego banku centralnego będą zależeć przede wszystkim od napływających danych makroekonomicznych. W tym kontekście inflacja jest ważnym, ale nie jedynym parametrem. Warto pamiętać, że rynek pracy w USA wykazuje oznaki ochłodzenia, a tempo wzrostu amerykańskiej gospodarki spowolniło do 1,5% rok do roku w drugim kwartale po wzroście o 2,1% w pierwszym kwartale. Dlatego, jeśli w tym tygodniu napłynie seria słabszych odczytów, podejście Warsha polegające na monitorowaniu przede wszystkim danych makroekonomicznych nabierze nowego znaczenia i może osłabić dolara.
W związku z tym pierwszy tydzień września będzie istotny dla pary EUR/USD, ponieważ w najbliższych dniach zostaną opublikowane indeksy ISM dla przemysłu i usług, raport JOLTS oraz dane ADP, a także sierpniowe dane o zatrudnieniu w sektorze pozarolniczym. Zasadniczo dolar będzie musiał zmierzyć się z kilkoma kolejnymi testami, z których ostatni może okazać się decydujący.
Indeksy ISM
Pierwszym poważnym testem dla amerykańskiej waluty będą indeksy ISM. We wtorek, 1 września, w USA zostanie opublikowany sierpniowy indeks dla przemysłu. W lipcu wskaźnik ten niespodziewanie wzrósł do 55,6 punktu, ustanawiając nowy rekord w tym roku, więc nawet niewielki spadek nie będzie wskazywał na pogorszenie sytuacji. Obecna prognoza sugeruje minimalny spadek indeksu do 55,2 punktu.
Jednak w obecnym kontekście znacznie ważniejsza będzie nie tylko sama wartość "główna", ale także jej struktura wewnętrzna. W szczególności rynek będzie koncentrował się na składniku zatrudnienia, nowych zamówieniach i indeksie cen. Ten ostatni w lipcu wyniósł 71,1 punktu, znacznie powyżej neutralnego poziomu 50 punktów, co wskazuje na utrzymującą się presję cenową. Zatem silny ISM w połączeniu z wysokim komponentem cenowym może ponownie wzmocnić jastrzębie oczekiwania, zapewniając dodatkowe wsparcie dla dolara. Jeśli jednak komponent inflacyjny gwałtownie spadnie wbrew przewidywaniom, dolar znajdzie się pod presją, nawet jeśli główny wskaźnik utrzyma się na poziomie prognozy.
W czwartek zostanie opublikowany indeks ISM dla sektora usług. W tym przypadku konsensus również nie przewiduje gwałtownego pogorszenia: prognoza oscyluje w okolicach 54,1-54,4 punktu wobec lipcowego wyniku 54,1.
Innymi słowy, podstawowy scenariusz sugeruje, że gospodarka amerykańska pozostaje w strefie zrównoważonego wzrostu. Jeśli jednak oba indeksy okażą się znacznie poniżej oczekiwań (czyli bliżej "czerwonej linii" wartości 50 punktów), rynek otrzyma pierwszy poważny argument za tym, że amerykańska gospodarka rzeczywiście zaczyna tracić impet, co byłoby bezpośrednim potwierdzeniem drugiej części "piątkowego przesłania" Warsha.
Rynek pracy: główny test dla dolara
Jeszcze ważniejszy blok danych makroekonomicznych w nadchodzącym tygodniu będzie dotyczył stanu amerykańskiego rynku pracy.
Pierwszym istotnym raportem będzie lipcowy raport JOLTS, który przedstawi ocenę popytu na pracę i stabilności rynku pracy. W czerwcu liczba wolnych miejsc pracy wyniosła 7,36 miliona w porównaniu z poprzednim wynikiem 7,54 miliona. Tym razem prognoza sugeruje dalszy spadek do około 7,33 miliona. Jeśli rzeczywista liczba rzeczywiście spadnie, będzie to sygnalizować stopniowe ochłodzenie popytu na pracę. Szczególną uwagę należy zwrócić na liczbę zatrudnień i zwolnień, a także na dynamikę dobrowolnych odejść. Połączenie tych elementów pomoże ocenić, czy rynek pracy pozostaje stabilny.
W środę zostanie opublikowany raport ADP, często postrzegany jako "zwiastun" danych o zatrudnieniu poza rolnictwem. Według poprzedniego raportu w lipcu amerykański sektor prywatny stworzył jedynie 44 000 miejsc pracy, co wskazuje na raczej umiarkowane tempo zatrudnienia. Prognozy sugerują, że w lipcu ADP pokaże słaby wynik na poziomie 47 000. Dlatego też każda wartość znacznie poniżej oczekiwań prawdopodobnie nasili presję na dolara przed głównym wydarzeniem makroekonomicznym tygodnia – sierpniowym raportem NFP.
Nadchodzące dane o zatrudnieniu poza rolnictwem mogą istotnie zmienić fundamentalny obraz pary EUR/USD. Przypomnę, że w lipcu amerykańska gospodarka niespodziewanie straciła 23 000 miejsc pracy zamiast oczekiwanego wzrostu o około 85 000. Według większości analityków w sierpniu powstało zaledwie 58 000 miejsc pracy (bardzo skromny wzrost zatrudnienia). Jednocześnie bezrobocie powinno utrzymać się na poziomie z czerwca, czyli 4,1%.
Jednak danych o bezrobociu nie można analizować w oderwaniu od dynamiki wskaźnika aktywności zawodowej, który w lipcu spadł do 61,4%. Jeśli w sierpniu stopa bezrobocia ponownie wyniesie 4,1%, a odsetek osób aktywnych zawodowo ponownie spadnie, dolar znajdzie się pod presją. Oznaczałoby to, że niski odczyt bezrobocia jest efektem kurczenia się siły roboczej — Amerykanie z różnych powodów opuszczają rynek pracy i nie są już klasyfikowani jako bezrobotni. W rzeczywistości mechanizm ten zaobserwowano w lipcu, dlatego bezrobocie utrzymało się na poziomie z poprzedniego miesiąca.
Dlatego w piątkowym raporcie istotny będzie nie tylko sam poziom bezrobocia, ale także czynniki, które powodują jego zmianę lub utrzymanie na dotychczasowym poziomie. Jeśli zatrudnienie wzrośnie, bezrobocie pozostanie stabilne, a odsetek osób aktywnych zawodowo wzrośnie, będzie to pozytywny sygnał dla dolara. Jeśli jednak bezrobocie pozostanie niskie wyłącznie z powodu dalszej redukcji siły roboczej (i słabego wzrostu zatrudnienia), dolar ponownie znajdzie się pod znaczną presją.
Podsumowanie
Po doniosłym wystąpieniu w Jackson Hole Warsh zasadniczo pozostawił ostatnie słowo danym makroekonomicznym. Z jednej strony wskazał inflację jako problem, z drugiej — podkreślił, że dalsze decyzje będą zależały od napływających odczytów. W efekcie słabe publikacje mogą nie tylko zniwelować piątkowy efekt jastrzębi, lecz wręcz go odwrócić. Jeśli ISM, JOLTS, ADP i przede wszystkim dane o zatrudnieniu w sektorze pozarolniczym (Nonfarm Payrolls) pokażą dalsze ochłodzenie rynku pracy, uwaga rynku szybko przesunie się z perspektywy dalszych podwyżek stóp w kierunku ryzyka spowolnienia gospodarczego w USA. Dla pary EUR/USD byłby to poważny argument za odbiciem po gwałtownym piątkowym spadku.
Z technicznego punktu widzenia para nie zdołała przebić poziomu wsparcia 1,1580 pod koniec piątku, który odpowiada średniej linii Wstęg Bollingera na interwale D1 i jednocześnie średniej linii BB na interwale W1. Jeśli kupujący utrzymają ten poziom wsparcia, prawdopodobnie powrócą do przedziału 1,1640-1,1680, w którym para poruszała się przez prawie cały poprzedni tydzień (do piątku). Pewne przebicie poniżej 1,1580 otworzy natomiast drogę do kolejnego poziomu wsparcia 1,1530 (górnej granicy chmury Kumo na wykresie D1), a w dłuższej perspektywie do psychologicznie istotnego poziomu 1,1500.
