W czwartek Europejski Bank Centralny podniesie stopę depozytową o 25 punktów bazowych, do poziomu 2,5%. Decyzja zostanie ogłoszona o godzinie 15:15 UTC+3 a pół godziny później odbędzie się konferencja prasowa z udziałem Christine Lagarde. Posiedzenie odbywa się poza siedzibą we Frankfurcie, co jest coroczną praktyką tego banku centralnego.
Podwyżka ta będzie drugą od wybuchu konfliktu z Iranem, który spowodował wzrost cen energii, i umocni status EBC jako najbardziej jastrzębiego banku centralnego w grupie G7. Inflacja w strefie euro przekroczyła już 3%, zbliżając się do najwyższego poziomu od prawie trzech lat, i nie oczekuje się jej istotnego spadku w nadchodzących miesiącach. Warto przypomnieć, że w czerwcu EBC podniósł stopy niezależnie od działań Rezerwy Federalnej i Banku Anglii.
Jednak prawdziwie intrygująca kwestia nie dotyczy samej decyzji, lecz tego, co nastąpi później. Rynki wyceniają dwie lub więcej kolejnych podwyżek, podczas gdy ekonomiści podchodzą do tego sceptycznie. Analitycy Goldman Sachs uznają podwyżkę w tym tygodniu za prawdopodobną, ale zwracają uwagę na ogromną niepewność co do dalszych perspektyw oraz oznaki podziałów w Radzie Prezesów.
Podziały te stały się jawne i koncentrują się wokół pytania, gdzie kończy się poziom neutralny stóp procentowych. Gediminas Šimkus z Litwy stwierdził, że wzrost do 2,5% będzie niewystarczający, by sprowadzić inflację do celu 2%, wskazując na silniejszy wzrost gospodarczy. Z kolei członek Zarządu EBC, Piero Cipollone, ostrzegał przed nadmiernym zacieśnieniem polityki, które mogłoby zaszkodzić gospodarce.
Szczególnie interesująca debata dotyczy samej granicy neutralności. Poziom 2,5% jest powszechnie uważany za górną granicę przedziału neutralnego, której przekroczenie zaczyna tłumić aktywność gospodarczą. Wskazywał na to wcześniej główny ekonomista EBC, Philip Lane
Być może najważniejszy głos sprzeciwu pochodzi spoza EBC – od prezesa Bundesbanku, Joachima Nagela. Wezwał on decydentów do uwzględnienia niedawnego globalnego wzrostu rentowności obligacji, co komplikuje sytuację, mimo że zaostrzenie warunków finansowych pomaga EBC w hamowaniu inflacji. Mówiąc prościej, rynki wykonały już część pracy związanej z zacieśnieniem polityki, a dodatkowe działania banku centralnego grożą nadmiernym nasileniem tego efektu.
W tym miejscu pojawia się problem metodologiczny: nowe kwartalne prognozy, które staną się punktem wyjścia do nadchodzącej debaty, opracowano na podstawie danych z sierpnia, więc nie uwzględniają one ani niedawnego wzrostu rentowności obligacji skarbowych, ani gwałtownego wzrostu cen energii. To poważna wada: Rada Prezesów będzie podejmować decyzje w oparciu o dane sprzed mniej więcej miesiąca, podczas gdy cena ropy Brent zbliża się do poziomu 102 USD, a ceny gazu w Europie osiągają maksima nienotowane od 2023 roku.
Kolejnym istotnym wątkiem jest przyszłość Christine Lagarde – nasiliły się spekulacje na temat jej wcześniejszego odejścia. Jej wypowiedzi po lipcowym posiedzeniu stanowiły jak dotąd najmocniejszy sygnał, że może nie pozostać na stanowisku do końca kadencji, która upływa w październiku 2027 roku. Presja na bank mogłaby gwałtownie wzrosnąć, gdyby przedwcześnie odeszła również Isabel Schnabel, której kadencja także kończy się pod koniec 2027 roku i która mogłaby przenieść się do MFW. Perspektywa ich odejścia stworzyłaby dla EBC ryzyko instytucjonalne, ważniejsze niż decyzja w sprawie stóp procentowych.
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla EUR/USD, kupujący muszą skupić się na odzyskaniu kontroli nad poziomem 1,1650, którego przebicie umożliwiłoby test poziomu 1,1670 i utorowałoby drogę w kierunku 1,1690. Niemniej jednak realizacja tego scenariusza bez wsparcia dużych graczy będzie trudna. W przypadku spadku instrumentu handlowego w okolice 1,1625 spodziewam się aktywności ze strony kupujących. W przeciwnym razie warto poczekać na test minimum 1,1610 lub rozważyć otwarcie długich pozycji z poziomu 1,1580.
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla GBP/USD, kupujący funta muszą przełamać najbliższy opór na poziomie 1,3565, co otworzy drogę w stronę poziomu 1,3585, choć dalszy wzrost może okazać się trudny. Docelowym poziomem będzie strefa 1,3600. W przypadku spadku pary niedźwiedzie spróbują odzyskać kontrolę nad poziomem 1,3535. Udana próba może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć GBP/USD w kierunku minimum na poziomie 1,3510, a następnie do 1,3480.
