
W środę wieczorem opublikowano protokół z październikowego posiedzenia Rezerwy Federalnej. Na wstępie warto zwrócić uwagę na dwie istotne kwestie. Po pierwsze – zgodnie z oczekiwaniami – rynek zareagował na to w minimalnym stopniu. Po drugie, protokoły Fed mają z natury charakter formalny, ponieważ są publikowane trzy tygodnie po samym posiedzeniu. W ciągu tych trzech tygodni (prawie miesiąca!) napływa zazwyczaj szereg ważnych danych z gospodarki USA – dotyczących rynku pracy, bezrobocia, inflacji, aktywności biznesowej, PKB i tak dalej. Nie można zatem zakładać, że nastroje członków FOMC w październiku są takie same, jak dzisiaj. W połowie listopada stanowisko komitetu sprzed miesiąca jest już w dużej mierze nieistotne.
Co więcej, jakie znaczenie ma to, jakie było nastawienie decydentów trzy tygodnie temu, skoro przez cały ten czas dolar się umacniał? Nawet jeśli w październiku członkowie FOMC byli bardziej "jastrzębi", to co z tego, skoro dolar i tak codziennie zyskuje na wartości? Zatem listopadowa publikacja protokołu od samego początku nie miała większego znaczenia. Mimo to – jak już wspominaliśmy – analitycy potrzebują tematu, o którym mogliby pisać, by wyjaśnić trwały trend wzrostowy dolara; protokół Fed posłużył więc również do tego celu.
Okazało się, że październikowe posiedzenie było w rzeczywistości "bardzo jastrzębie", mimo że Fed pozostawił stopy procentowe na niezmienionym poziomie. W istocie niemal wszyscy decydenci nie zamierzali kończyć procesu zacieśniania polityki pieniężnej – zdecydowali się jedynie na pauzę. Większość uczestników uznała, że taka przerwa wiąże się z rosnącym ryzykiem: inflacja mogłaby się utrwalić, co w przyszłości wymagałoby znacznie większego wysiłku, aby sprowadzić ją z powrotem do poziomu 2%. Większość zgodziła się, że w przyszłości konieczne będą kolejne podwyżki stóp. Jednak czy dla traderów jest w tym cokolwiek nowego, skoro rynek już teraz wycenia podwyżkę stóp w marcu?
W ciągu ostatnich dwóch tygodni wielu przedstawicieli FOMC wielokrotnie zabierało głos, dzięki czemu rynek ma pełną świadomość, że w grudniu Fed podniesie stopy procentowe, a do marca 2027 roku prawdopodobnie zrobi to jeszcze co najmniej raz. Innymi słowy, rynek już uwzględbia bardzo jastrzębie nastawienie amerykańskiego banku centralnego; protokół z październikowego posiedzenia powstał przed napływem najnowszych danych dotyczących inflacji, rynku pracy oraz PKB, więc nie mógł odzwierciedlać tak zdecydowanie jastrzębiej postawy, jaką Fed prezentuje obecnie.
Wniosek: ani protokół z posiedzenia Fed, ani perspektywy jego polityki pieniężnej nie stanowią logicznego wyjaśnienia trwającego od trzech miesięcy umocnienia dolara. Rzecz w tym, że rynek ignoruje niemal wszystkie pozostałe czynniki. Musimy jednak pracować z tym, co mamy – spieranie się o to, czy rynek "się myli", nie ma większego sensu. Kluczowe pytanie brzmi: kiedy ten nielogiczny wzrost wartości dolara dobiegnie końca? Naszym zdaniem może powtórzyć się scenariusz z 2022 roku: dolar zaczął wówczas słabnąć, gdy inflacja zaczęła wyhamowywać, a rynek zrozumiał, że Fed wkrótce zakończy cykl zacieśniania polityki i rozpocznie jej łagodzenie. Spodziewamy się, że tym razem może rozegrać się podobny scenariusz.
Rekomendacje handlowe dla EUR/USD:
Para EUR/USD pozostaje w trendzie spadkowym, mimo braku wystarczającego uzasadnienia w danych fundamentalnych, makroekonomicznych czy sytuacji geopolitycznej. Globalne tło fundamentalne dla dolara jest niekorzystne, jednak w 2026 roku czynniki geopolityczne, a następnie "jastrzębie" Fed, zapewniły silne wsparcie dla amerykańskiej waluty. Przez ostatnie trzy miesiące ignorowano praktycznie wszystkie pozostałe czynniki. Gdy cena znajduje się poniżej średniej ruchomej, warto rozważyć pozycje krótkie z celami na poziomie 1,0928 oraz 1,0925, jako że trend pozostaje spadkowy. Jeśli cena znajdzie się powyżej średniej ruchomej, można rozważyć pozycje długie z celami na poziomie 1,1108 oraz 1,1169, ponieważ ten nielogiczny spadek w końcu dobiegnie końca.
Rekomendacje handlowe dla GBP/USD:
Para GBP/USD rozpoczęła nowy trend spadkowy w ramach kanału bocznego na wykresie dziennym. Rok 2026 okazał się bardzo korzystny dla dolara, ponieważ sytuacja geopolityczna oraz inflacja skłoniły inwestorów do poszukiwania bezpiecznych przystani, a Fed – do powrotu do zaostrzania polityki pieniężnej. Niemniej jednak, w ujęciu tygodniowym para pozostaje w konsolidacji między poziomami 1,3150 a 1,3780, wpisując się w 4-letni trend wzrostowy, co w średnim terminie sprzyja aprecjacji funta. W przypadku gdy cena znajduje się powyżej średniej ruchomej, warto rozważyć pozycje długie z celami na poziomach 1,3306 oraz 1,3367. Jeśli natomiast cena znajduje się poniżej średniej ruchomej, należy nastawić się na spadki, z celami na poziomach 1,3062 oraz 1,3057. Warto zachować ostrożność przy zajmowaniu pozycji krótkich, gdyż para znajduje się w pobliżu dolnego ograniczenia kanału bocznego.
Na wykresie:
- Kanały regresji liniowej pomagają określić aktualny trend. Jeśli oba są skierowane w tym samym kierunku, oznacza to, że trend jest w danej chwili silny.
- Linia średniej ruchomej (20-dniowa, wygładzona) wskazuje trend krótkoterminowy oraz kierunek, w którym powinny być ukierunkowane transakcje.
- Poziomy Murraya to docelowe poziomy dla ruchów i korekt.
- Poziomy zmienności (czerwone linie) określają prawdopodobny przedział cenowy pary walutowej w ciągu najbliższych 24 godzin w oparciu o bieżące wskaźniki zmienności.
- Wskaźnik CCI – jego wejście w strefę wyprzedania (poniżej -250) lub wykupienia (powyżej +250) sygnalizuje, że zbliża się odwrócenie trendu w przeciwnym kierunku.
