Ankieta Bank of America z lutego ujawnia, że nastroje inwestorów wobec dolara USA spadły do najniższego poziomu od początku prowadzenia monitoringu.
Badanie przeprowadzone w dniach 6–11 lutego wśród 42 zarządzających funduszami o łącznych aktywach 702 mld USD wykazało, że pozycje netto na dolarze skurczyły się do poziomów niespotykanych od stycznia 2012 r., przebijając nawet dołki z kwietnia 2025 r. uwzględnione w bieżącej próbie.
Pesymizm umacnia się pomimo zmniejszenia obaw o niezależność Rezerwy Federalnej. Po nominacji Kevina Warsha na szefa Fed postrzegane ryzyko wywierania presji na regulatora w oczach inwestorów spadło. Nie wywołało to jednak odbudowy popytu na dolara ani rewizji poglądów na aktywa USA — jak wynika z oceny strategów BofA pod kierownictwem Ralfa Preussera.
Zmiany w alokacji aktywów potwierdzają dominujący trend: większość ankietowanych preferuje albo zwiększanie zabezpieczeń walutowych, albo redukcję ekspozycji na aktywa amerykańskie.
Długoterminowe oczekiwania co do roli dolara także pozostają pesymistyczne. Aż 87% respondentów przewiduje dalszy spadek udziału dolara w rezerwach międzynarodowych, a coraz więcej z nich ocenia, że proces ten przyspieszy.
Pozycje krótkie na dolarze stały się jedną z najpopularniejszych „przeładowanych” strategii. Choć pozycje długie w aktywach ryzykownych wciąż bywają uznawane za najbardziej obciążone, krótkie pozycje na dolarze wyraźnie wzrosły w ostatnich miesiącach.
Stratedzy zwracają uwagę, że większość odpowiedzi zebrano przed publikacją najnowszego silnego raportu o zatrudnieniu w USA. Odporność makroekonomiczna i rewizja oczekiwań względem stóp Fed mogłaby częściowo złagodzić pesymizm i dostarczyć krótkoterminowego wsparcia dla dolara.
Pozostaje jednak pytanie, czy ograniczenie inwestycji w USA doprowadzi do trwałej poprawy wyników w porównaniu ze strefą euro. Analitycy uważają, że potencjalni beneficjenci przepływów kapitału będą prawdopodobnie bardziej narażeni na ryzyko na rynku długu.
Coraz więcej inwestorów spodziewa się przesunięcia środków z USA do obligacji denominowanych w euro. Pozycje terminowe w kluczowych krajach europejskich w porównaniu z USA osiągnęły najwyższe poziomy od 2013 roku.
Pomimo wzrostu inwestycji w obligacje o europejskim okresie obowiązywania, ogólne nastawienie do regionu stało się bardziej ostrożne. Inwestorzy budują pozycje, ale ich optymizm nieco osłabł.
Na rynkach wschodzących nastroje pozostają konstruktywne, choć symptomy ochłodzenia stają się bardziej widoczne. Pozycje w walutach rynków wschodzących i związane z nimi oczekiwania osiągnęły poziomy nienotowane od pandemii COVID‑19.
Równocześnie zarządzający zwiększyli alokacje gotówkowe i zredukowali wcześniej deklarowaną nadwagę w obligacjach lokalnych oraz długu rynków wschodzących w walutach twardych. Ruch ten wskazuje na taktyczną ostrożność, a nie na trwałą zmianę strategii.
