W lipcu Włochy stały się największym importerem skroplonego gazu ziemnego (LNG) w UE. Przy cenach, które od początku roku podwoiły się w związku z kryzysem na Bliskim Wschodzie, sąsiednie kraje gwałtownie ograniczyły zakupy, natomiast włoscy handlowcy nadal agresywnie napełniali magazyny. Głównymi czynnikami napędzającymi ten szał były państwowe dotacje oraz groźba surowych kar za niespełnienie wymogów magazynowych. W rezultacie Rzym postawił na ryzykowną kartę: jeśli zakłócenia dostaw w Zatoce Perskiej potrwają, to kosztowne letnie doładowanie magazynów zamieni się w strategiczną przewagę. Jednak jeśli logistyka wróci do normy i ceny się załamią, włoscy konsumenci zapłacą za gaz kupiony u szczytu cen.
Nietypowe upały i krytyczne uzależnienie lokalnego sektora energetycznego od gazu dodatkowo napędziły popyt, co pozwoliło Włochom po raz pierwszy od 2017 r. wyprzedzić Francję i Niemcy w imporcie LNG. Prezes Snam SpA, Agostino Scornajenchi, twierdzi, że napięcie na rynku nie ustąpi i że kraje pozostające w tyle wkrótce będą zmuszone kupować paliwo po każdej cenie. Podziemne magazyny gazu we Włoszech są zapełnione w 75% — poniżej pięcioletniej średniej, ale to najlepszy wynik wśród dużych gospodarek UE. Dla porównania zapasy we Francji wynoszą 56%, a w Niemczech spadły do krytycznych 47%, co jest najniższym poziomem w tym okresie roku od 2009 r.
Globalny rynek gazu pozostaje wyjątkowo niestabilny. Kontrakty futures poszybowały w górę o ponad 30% miesiąc do miesiąca w związku z konfliktem z Iranem i ostrą rywalizacją o ładunki LNG ze strony nabywców azjatyckich. Sytuację pogarsza backwardation — kontrakty zimowe są tańsze od letnich — co likwiduje ekonomiczny bodziec dla europejskich handlowców do gromadzenia zapasów. Mimo to analitycy Goldman Sachs ostrzegają przed wysokim ryzykiem niedoborów zimą, przy czym ceny mogą w grudniu wzrosnąć do około 100 EUR za MWh — czyli o około 75% powyżej obecnych poziomów rynkowych.
