Banki centralne na całym świecie weszły w tryb awaryjnych zakupów złota i aktywnie zaczęły przesuwać rezerwy poza Stany Zjednoczone. Dane Goldman Sachs pokazują, że regulatorzy nabyli w sierpniu aż 79 ton metalu — ponad 4-krotnie więcej niż historyczna norma. Przed 2022 r. miesięczne zakupy średnio wynosiły skromne 17 ton.
Głównym motorem tego szału są czynniki geopolityczne. Konflikty na Bliskim Wschodzie i w Europie Wschodniej, połączone z coraz ostrzejszą taryfową postawą USA, podkopały zaufanie do rezerw w dolarze. Największym nabywcą są Chiny: w sierpniu Pekin dodał do skarbców około 25 ton w ramach stałej kampanii zmniejszania zależności od walut G7.
Dla zaawansowanych gospodarek, które tradycyjnie trzymały duże zasoby złota, wyzwanie zmieniło charakter: nie tyle jak dużo trzymać, ile gdzie je przechowywać. Zaufanie do skarbców w USA słabnie. Według Goldman Sachs zasoby przechowywane w Banku Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku spadły w sierpniu o ok. 40 ton, podczas gdy zapasy Banku Anglii wzrosły w tym samym okresie o 46 ton.
Europejskie banki centralne wycofały do kraju lub przeniosły kruszec pod różnymi pretekstami. Holenderski bank centralny (DNB) wprost powołał się na rosnącą niestabilność geopolityczną i przeniósł 86 ton z Nowego Jorku do Londynu, by zapewnić szybki dostęp w razie kryzysu. Bank Francji posłużył się bardziej dyplomatycznym uzasadnieniem: sprzedał 129 ton w Nowym Jorku, a jednocześnie kupił taką samą ilość w Europie, tłumacząc zamianę tym, że amerykańskie sztabki „nie spełniły” wzorca czystości 99,99%.
Tendencja do zachowywania poufności przybiera na sile. Z badań wynika, że coraz więcej banków centralnych ukrywa miejsca przechowywania swoich zasobów i planuje dalszą dywersyfikację miejsc ich składowania poza granicami Stanów Zjednoczonych.
