Dzisiaj złoto zyskało 0,3% i oscyluje wokół 4154 USD za uncję, odrabiając niewielką część strat po największym tygodniowym spadku od czerwca. Tydzień wcześniej kruszec ten potaniał o 3,4%. Srebro podrożało o 1,3%, osiągając poziom 61,15 USD, po wcześniejszym spadku o ponad 6%, co było jego najgorszym wynikiem od połowy lipca. Wzrosły również notowania platyny i palladu.
Głównym czynnikiem wywierającym presję na złoto pozostaje poziom stóp procentowych. Złoto nie przynosi odsetek, więc każde zacieśnienie polityki przez Rezerwę Federalną zwiększa koszt jego utrzymania. We wrześniu liczba miejsc pracy w USA wzrosła o 29 tys., co było wynikiem znacznie niższym od oczekiwań. W tej sytuacji prawdopodobieństwo podwyżki stóp w październiku spadło do około 20% z poziomu 70% tydzień wcześniej. Choć rynki spodziewały się silnego rajdu cen złota, kruszec odnotował jedynie niewielki wzrost i pozostaje poniżej 100-dniowej średniej kroczącej. Najwyraźniej znaczna część tygodniowego spadku nastąpiła w czasie, gdy rynek wciąż uwzględniał w wycenach jastrzębie nastawienie Fed, dane z rynku pracy nieco złagodziły tę presję, ale nie zmieniły nastrojów.
Inflacja nadal negatywnie wpływa na ceny złota. We wrześniu złoto straciło ponad 6% w obliczu obaw, że wyższe ceny energii napędzą inflację i zmuszą Fed do zacieśnienia polityki. Ceny ropy wzrosły w miarę eskalacji konfliktu: wspierany przez Rijad rząd Jemenu rozpoczął operację wojskową mającą na celu odzyskanie terenów kontrolowanych przez sprzymierzonych z Iranem Huti, utrzymuje się też ryzyko dla żeglugi w cieśninie Ormuz. Inflacja w strefie euro przyspieszyła we wrześniu do 3,8% (przy czym ceny energii odpowiadały za wzrost o 18,8% r/r), a sierpniowy wskaźnik CPI w USA wyniósł 3,4%. Dopóki energia pozostaje droga, złoto musi mierzyć się z rosnącymi stopami procentowymi, a silne odbicia cen mają tendencję do szybkiego wygasania.
Drugim czynnikiem są rentowności obligacji. Sekretarz skarbu, Scott Bessent, stwierdził, że wzrost kosztów finansowania zewnętrznego wpisuje się w globalne trendy, mimo że niektóre stopy procentowe osiągnęły najwyższe poziomy od dziesięcioleci. W poniedziałek rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA wynosiła około 5,26% wobec 4,96% w dniu 14 września, co oznacza wzrost o ponad 30 punktów bazowych w ciągu trzech tygodni. Wyższe realne rentowności wypychają złoto z portfeli inwestycyjnych, co sprzyja posiadaczom obligacji i szkodzi spółkom wydobywczym i funduszom, które liczyły na ucieczkę kapitału z długu rządowego w stronę tego kruszcu.
Kolejny sygnał nadejdzie ze strony Rezerwy Federalnej. W połowie tygodnia opublikowany zostanie protokół z wrześniowego posiedzenia, na którym po raz pierwszy od trzech lat podniesiono stopy procentowe. Przedstawiciele Fed łagodzą ton wypowiedzi: Philip Jefferson stwierdził w zeszłym tygodniu, że bank centralny może potrzebować więcej czasu przed podjęciem kolejnego kroku. Członek Rady Gubernatorów Fed, Christopher Waller, zasygnalizował na początku września gotowość do wstrzymania podwyżek, o ile postępy w walce z inflacją zostaną utrzymane. Jeśli protokół wykaże wyraźne podziały wewnątrz Rady, złoto zyska wsparcie, jeśli natomiast znajdzie się w nim jastrzębia retoryka, presja na ten metal powróci.
Srebro zachowuje się jak bardziej ryzykowna wersja złota. Spadek o ponad 6% w skali tygodnia w porównaniu ze spadkiem złota o 3,4% pokazuje, że wyprzedaż mocniej dotknęła srebro. W połowie września notowania srebra mieściły się w przedziale 63–66 USD, więc obecny poziom 61,15 USD oznacza dalsze osłabienie.
Dlaczego słabe dane z rynku pracy nie spowodowały wzrostu cen złota? Dlatego że rynek śledzi obecnie nie tylko działania Fed, ale także ceny ropy, rentowności obligacji oraz politykę Białego Domu. Słabe tempo zatrudnienia zmniejsza prawdopodobieństwo październikowej podwyżki stóp, jednak wysokie ceny energii napędzają inflację, co skutkuje koniecznością utrzymania podwyższonych stóp przez dłuższy czas. Moim zdaniem kolejne sesje przyniosą jedynie ograniczone odbicie przy jednoczesnej tendencji spadkowej. Jeśli protokół okaże się jastrzębi, a cena ropy powróci powyżej 105 USD, złoto prawdopodobnie ponownie przetestuje poziom 4000–4100 USD (lipcowe minima). Odwrócenie trendu w kierunku 4350 USD wymagałoby połączenia gołębiego wydźwięku protokołu, spadku rentowności obligacji oraz trwałego spadku cen ropy, a ponieważ obecnie brakuje takiej kombinacji czynników, spodziewam się utrzymania presji na ten metal.
Biorąc pod uwagę obecną sytuację techniczną na rynku złota, kupujący muszą pokonać najbliższy opór na poziomie 4186 USD. Pozwoliłoby to na potencjalny ruch w kierunku 4249 USD, którego przebicie będzie dość trudne. Najdalszym celem byłby obszar 4304 USD. W przypadku spadku niedźwiedzie będą dążyć do przejęcia kontroli nad poziomem 4124 USD. Jeśli im się to uda, spadek poniżej tego zakresu może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć złoto w okolice minimum 4062 USD, z potencjalnym spadkiem w stronę 4047 USD.
