GBP/USD gwałtownie spada w obliczu szerokiego umocnienia amerykańskiej waluty. We wtorek para odnotowała nowe pięciotygodniowe minimum, testując poziom wsparcia 1,3150, odpowiadający dolnej granicy Wstęg Bollingera na wykresie dziennym. Obserwowana dynamika wynika wyłącznie z umocnienia dolara. Indeks dolara amerykańskiego (DXY) ustanawia nowe maksima od półtora roku, odzwierciedlając utrzymujący się wysoki popyt na amerykańską walutę. Funt pozostaje pod presją i ignoruje własne czynniki fundamentalne.

Warto zauważyć, że brytyjska waluta traci na wartości pomimo stosunkowo mocnych danych dotyczących inflacji w Wielkiej Brytanii. Wskazuje to, że dalsza dynamika GBP/USD zależy obecnie przede wszystkim od kondycji dolara. Gdy presja ze strony amerykańskiej waluty osłabnie, funt może odrobić część wcześniejszych strat. Publikacja danych inflacyjnych stwarza warunki do korekcyjnego odbicia w kierunku poziomu 1,3200, a przynajmniej do oporu na 1,3230, odpowiadającego górnej granicy Wstęg Bollingera na wykresie czterogodzinnym. Z opublikowanych danych wynika, że główny indeks cen konsumpcyjnych (CPI) w Wielkiej Brytanii wzrósł w październiku o 3,6% w ujęciu rocznym wobec 3,5% we wrześniu. Przyspieszenie inflacji wynikało głównie ze wzrostu cen paliw samochodowych. Średnia cena litra benzyny zwiększyła się w ciągu miesiąca o 5,2 pensa. Wyraźnie podrożał również olej napędowy. Przyspieszył także indeks cen detalicznych (RPI). Jego roczna dynamika wzrosła z 3,9% do 4,2%. W ujęciu miesięcznym wskaźnik zwiększył się do 0,6% wobec wcześniejszego odczytu na poziomie 0,1%.
Wpływ wzrostu cen ropy widoczny jest również w sektorze produkcyjnym. Roczna dynamika cen surowców i materiałów wykorzystywanych przez brytyjskich producentów przyspieszyła z 8,3% do 10,8%, osiągając najwyższy poziom od lutego 2023 roku. Przyczyny tak gwałtownego wzrostu są oczywiste: ceny ropy naftowej dla producentów wzrosły w ciągu miesiąca aż o 22,8%. Przyspieszyła również dynamika cen wyrobów sprzedawanych przez producentów – z 4,7% do 5,1% w ujęciu rocznym. Głównym czynnikiem wzrostu ponownie były produkty naftowe. Kluczowe pozostaje pytanie, w jakim stopniu brytyjskie przedsiębiorstwa przeniosą rosnące koszty na odbiorców końcowych.
Dlaczego więc funt zareagował na publikację danych tak powściągliwie? Moim zdaniem wpłynęło na to kilka czynników. Po pierwsze, sam Bank Anglii prognozował wcześniej, że październikowy CPI wyniesie 3,7%. Faktyczny odczyt okazał się więc nawet nieco niższy od oczekiwań banku centralnego. Po drugie, inflacja bazowa pozostała na wrześniowym poziomie 2,8%. Po trzecie, inflacja w sektorze usług, którą Bank Anglii szczególnie uważnie monitoruje, również nie przyspieszyła i utrzymała się na poziomie 3,7% rok do roku wobec prognozowanych 3,8%.
Mimo że inflacja ogólna osiągnęła nowy szczyt w ujęciu rocznym, po publikacji raportu prawdopodobieństwo grudniowej podwyżki stóp procentowych przez Bank Anglii spadło z 90% do około 80%. Wskazuje to, że dane nie wzmocniły jastrzębich oczekiwań rynkowych ani w kontekście grudniowego posiedzenia, ani w odniesieniu do kolejnych decyzji banku centralnego. Znaczenie miały również dane z brytyjskiego rynku pracy. Na pierwszy rzut oka raport sprzyjał funtowi: stopa bezrobocia w okresie lipiec–wrzesień spadła do 4,6% wobec 4,7% w poprzednim trzymiesięcznym okresie, a wskaźnik zatrudnienia wzrósł do 75,4%. Jednocześnie popyt na pracowników nadal słabnie. Liczba wakatów w okresie sierpień–październik spadła do 690 tys. wobec wcześniejszych 697 tys. Z kolei liczba wniosków o zasiłek dla bezrobotnych wzrosła do 33 tys., osiągając najwyższy poziom od roku.
Spowolniła również dynamika wzrostu wynagrodzeń. Średnie wynagrodzenie bez uwzględnienia premii wzrosło o 3,5% rok do roku wobec wcześniejszego odczytu na poziomie 3,7%. Po uwzględnieniu premii dynamika wyniosła 3,6% w porównaniu z poprzednim wynikiem 3,8%. Wskazuje to, że w Wielkiej Brytanii nie ma obecnie wyraźnych oznak powstawania spirali płacowo-cenowej.
Tymczasem w Stanach Zjednoczonych sytuacja fundamentalna wygląda zupełnie inaczej. Po stosunkowo mocnym raporcie z rynku pracy (Nonfarm Payrolls) i przyspieszeniu inflacji konsumenckiej dolar otrzymał dodatkowe wsparcie ze strony danych o sprzedaży detalicznej. Po wyłączeniu samochodów sprzedaż wzrosła o solidne 0,6%, potwierdzając odporność popytu konsumpcyjnego pomimo utrzymującej się presji inflacyjnej.
Dodatkowym wsparciem dla amerykańskiej waluty były jastrzębie wypowiedzi przedstawicieli Fed. Christopher Waller dopuścił możliwość podwyżki stóp procentowych o 50 punktów bazowych podczas jednego posiedzenia. Z kolei Lorie Logan zasugerowała możliwość przyspieszenia tempa zacieśniania polityki pieniężnej zimą, wskazując na dwie potencjalne podwyżki – w grudniu i styczniu. Za dalszym zacieśnianiem polityki pieniężnej opowiadają się również inni przedstawiciele Rezerwy Federalnej, w tym John Williams, Susan Collins i Mary Daly.
Spadkowa dynamika GBP/USD wynika więc w dużej mierze z rozbieżności w oczekiwaniach dotyczących polityki pieniężnej. W Stanach Zjednoczonych rynek zastanawia się, jak daleko Fed może posunąć się w kwestii zacieśniania polityki pieniężnej po grudniowym posiedzeniu. Tymczasem w Wielkiej Brytanii nawet osiągnięcie nowego rocznego maksimum inflacji nie przekonało uczestników rynku, że Bank Anglii zdecyduje się na bardziej zdecydowane zaostrzenie polityki monetarnej.
Taki układ czynników fundamentalnych nadal sprzyja spadkom GBP/USD. Otwieranie krótkich pozycji bezpośrednio przy dolnej granicy Wstęg Bollingera na wykresie D1 wiąże się jednak ze znacznym ryzykiem. Dopóki kupujący bronią wsparcia na poziomie 1,3150, utrzymuje się możliwość korekcyjnego odbicia w kierunku 1,3230, czyli górnej granicy Wstęg Bollingera na wykresie czterogodzinnym. Dlatego pozycje krótkie warto rozważać dopiero po zdecydowanym przełamaniu poziomu 1,3150 i utrzymaniu się ceny poniżej tej bariery.