
W środę para walutowa NZD/USD kontynuowała trend spadkowy, zbliżając się do poziomów niewidzianych od marca 2020 roku. Okres ten wiązał się z globalną korektą na rynkach finansowych wywołaną pandemią COVID-19. Dolar nowozelandzki słabnie względem dolara amerykańskiego z dwóch głównych powodów: osłabienia krajowej gospodarki Nowej Zelandii oraz prognoz dotyczących zaostrzenia polityki pieniężnej przez Rezerwę Federalną.
Długotrwały trend spadkowy dolara nowozelandzkiego koreluje z pogarszającym się otoczeniem makroekonomicznym oraz perspektywami polityki pieniężnej, które pozostają niekorzystne dla tej waluty. Ostatnie dane gospodarcze wzmogły obawy o trwałość ożywienia gospodarczego w Nowej Zelandii. W środę urząd statystyczny Statistics New Zealand opublikował dane dotyczące indeksu cen producentów (PPI) dla wyrobów gotowych. Wskaźnik ten wzrósł w trzecim kwartale o 0,8%, co oznacza spowolnienie względem wzrostu o 1,7% w kwartale poprzednim, i okazał się niższy od prognozowanych 1,1%. Podobna tendencja występuje w przypadku cen producentów dla surowców i dóbr pośrednich, gdzie wzrost wyniósł zaledwie 0,7% (wobec 2,9% w poprzednim kwartale i prognozowanych 1,5%).

Dane te wskazują na słabnącą presję inflacyjną na poziomie producentów, co może dać Bankowi Rezerwy Nowej Zelandii (RBNZ) dodatkową przestrzeń do utrzymania łagodnej polityki pieniężnej.
Nieoczekiwane przejście banku centralnego na bardziej "gołębią" retorykę w październiku wywarło już znaczną presję na krajową walutę, ponieważ uczestnicy rynku rewidują swoje oczekiwania co do ścieżki stóp procentowych w Nowej Zelandii. Jednocześnie badanie przeprowadzone przez RBNZ w czwartym kwartale wykazało niewielki wzrost dwuletnich oczekiwań inflacyjnych – z 2,34% w poprzednim kwartale do 2,36%. Prognoza na najbliższy rok wynosi 2,92%, co wskazuje na utrzymujące się obawy inflacyjne. Stwarza to dylemat dla decydentów: aktywność gospodarcza pozostaje słaba, podczas gdy oczekiwania inflacyjne ograniczają zakres dla agresywnego łagodzenia polityki. Dodatkowym powodem do niepokoju jest stopa bezrobocia w Nowej Zelandii, która osiągnęła 5,7%, co sygnalizuje utrzymującą się słabość na rynku pracy.
Sytuację może dodatkowo skomplikować niepewność polityczna. Według wstępnych wyników wyborów powszechnych z 7 listopada rządząca koalicja pod przewodnictwem Partii Narodowej uzyskała minimalną większość, wynoszącą zaledwie jeden mandat. Oficjalne wyniki zostaną ogłoszone 27 listopada. Ewentualne przejęcie władzy przez Partię Pracy mogłoby doprowadzić do ponownego rozszerzenia mandatu Banku Rezerw Nowej Zelandii o obowiązek wspierania pełnego zatrudnienia. Biorąc pod uwagę obecną sytuację na rynku pracy, inwestorzy mogliby odczytać to jako sygnał kontynuacji łagodnej polityki pieniężnej.
Poza kwestiami wewnętrznymi na dynamikę pary NZD/USD wpływają również wydarzenia w Stanach Zjednoczonych. Rezerwa Federalna przyjmuje bardziej "jastrzębie" stanowisko, zwłaszcza po tym, jak dane o inflacji w USA okazały się wyższe od oczekiwań, wzmacniając przekonanie inwestorów o możliwości dalszego zacieśniania polityki pieniężnej przez Fed.
Prezes Fed z St. Louis, Alberto Musalem, podkreślił niedawno utrzymujące się ryzyko inflacyjne i zasugerował, że w nadchodzących miesiącach może zaistnieć konieczność dalszych podwyżek stóp procentowych. Prezes Fed z Cleveland, Beth Hammack, również opowiada się za stopniowym zacieśnieniem polityki, dopuszczając jednocześnie bardziej zdecydowane działania, gdyby sytuacja inflacyjna uległa pogorszeniu.
Zgodnie z narzędziem CME FedWatch rynki w pełni wyceniają podwyżkę stóp o 25 punktów bazowych w grudniu, a oczekiwania co do kolejnych podwyżek w styczniu i marcu rosną.

Dla dolara nowozelandzkiego takie połączenie czynników jest wyjątkowo niekorzystne. Wyższe stopy procentowe w USA zwiększają relatywną atrakcyjność aktywów denominowanych w dolarach amerykańskich, podczas gdy bardziej łagodne nastawienie RBNZ osłabia atrakcyjność waluty Nowej Zelandii.
Z perspektywy technicznej para weszła w zakres 0,5525–0,5470, obejmujący minima z lat 2020, 2022 oraz 2025. Strefa ta wielokrotnie stanowiła istotny poziom wsparcia. W związku z tym spadek poniżej 0,5470 oznaczałby znaczące pogorszenie długoterminowych perspektyw, potencjalnie otwierając drogę do spadków dolara nowozelandzkiego do poziomów niewidzianych od blisko 18 lat. Z drugiej strony, utrzymanie tego obszaru mogłoby stać się impulsem do odbicia, choć ogólna sytuacja fundamentalna pozostaje trudna. Wskaźniki techniczne generują negatywne sygnały, a przewagę na rynku mają sprzedający.